بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: نقش همسالان و دوستان در پيشگيري از سوء مصرف مواد مخدر

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: تير 1380


سمينار: بررسي علل فرهنگي و اجتماعي گرايش جوانان به مواد مخدر 

تحقيق:

ساير مقالات سمينار  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): قربان حسن زاده كارشناسي , ساير آثار  

شماره صفحه: 0 

شماره نشريه: 0 

نشريه داخلي:  

نشريه خارجي:

محل دستيابي:  

محل دسترسي روي اينترنت:

کليد واژه:  

چكيده: از آنجا كه بررسي مقوله اعتياد اغلب در دوره سني نوجواني و جواني جلوه گر مي گردد لازم است تا به نظريات مختلف درباره جواني و نوجواني نظري داشته باشيم. دانشمندان تعليم و تربيت نوجواني را از 12 الي 18 سالگي دانسته و آنرا به دو دوره 12 تا 15 سالگي و 15 تا 18 سالگي تقسيم مي كنند. مرحله جواني 18 تا 22 سالگي است كه جوان در اين دوره راه تخصص و مطالعه را در پيشمي گيرد. نوجوانان و جوانان سرمايه هاي پر ارزش جامعه و اميدهاي درخشان مملكت هستند و عامل موثر در توسعه اقتصادي اجتماعي و فرهنگي كشور به شمار مي آيند. دوره جواني و نوجواني مملو از حساسترين مراحل زندگي فردي است و بيشترين تلاش آنها به شكل سركشي - تمرد - عصيان و مقاومت در برابر والدين و مربيان جلوه گر مي شود. بررسي اعتياد نوجوانان و جوانان و دانش آموزان : واژه اعتياد به معناي خو گرفتن و عادت كردن آمده است و منظور هر عملي است كه بصورتخود بخودي و بدون دخالت انديشه و تفكر صورت مي گيرد. اعتياد يك عمل غير تطابقي استكه مانع سازگاري مناسب انسان با محيط شده و از ترقي و تعالي آن جلوگيري مي كند. سازمان بهداشت جهاني اعتياد را يك حالت مزمن در اثر تكرار مصرف مواد مخدر تعريف كردهاست، كه داراي 4 مشخصه است 1- در اثر مصرف مكرر عادت رواني ايجاد مي شود، 2- مقدارماده مصرفي مرتبا" رو به افزايش است، 3- قطع دارو موجب ايجاد سندرم محروميت در افراد معتاد مي شود، 4- اعتياد براي فرد و جامعه زيان آور است. نفيسي (1365) اعتياد را نوعي مكانيسم دفاعي دانسته كه برخي افراد جهت فرار به آن متوسل مي شوند. اعتياد به مواد مخدر حالت مزمن اعتياد است و خصوصيات بارز آن ميل بهتهيه آن به هر شكل و مصرف هر چه بيشتر آن و اعتياد رواني و حسماني به مصرف مواد ميباشد. از آنجا كه اعتياد در تعهدات اجتماعي فرد اثر گذاشته و سبب انحطاط اخلاقي و رواني مي شود يك آسيب اجتماعي تلقي مي شود و به آن بايد بصورت يك مساله اجتماعي نگريست. پيشگيري از اعتياد : الف) پيشگيري و شناخت بسترهاي اعتياد : در اين زمينه بايد به عاملهايي كه موجب بروز اعتياد مي شوند توجه كرد و تغييراتي در بستر نظام و ساختار خانواده، نظام آموزشي،فعاليتهاي رسانه هاي همگاني و سازمانهاي خدمات اجتماعي به عمل آورد و با اسلحه توسعه فرهنگي به جنگ مواد مخدر رفت. جهت دست يابي به اين اهداف بايد به گزينه هاي زيرتوجه نمود : 1- خانواده ، 2- مدرسه و 3- دوستان و همسالان ب) نقش دوستان و همسالان در پيشگيري : 1- همسالان بهترين معيار ارزش گذاري هستند. ارزشهاي دوستان بر آنچه نوجوان انجام ميدهد تاثير زيادي دارد. ارزشهاي همسالان بر ارزشهاي شخصي يا ارزشهاي والدين پيروز مي شود. 2- همسالان بهترين حامي و پناهگاهند : بسياري از جوانان در اين سن معيار دوستي براي دوست يابي ندارند و گاهي به دليل فرار از خانه و يافتن پناهگاهي براي حمايت به دوستان و همسالان روي مي آورند. از اينرو دوستان ناباب از علل پيدايش مشكلات رفتاري آنان هستند. 3- همسالان بهترين درمان احساس بي كسي و درمان فقدان دوستي اند. فقدان دوستي مشكلاتي را براي نوجوانان ايجاد مي كند كه اين احساس بي كسي اگر به خودكشي منجر نشود مسلما" راهي به سوي اعتياد خواهد بود. بنابراين بايد در جهت رفع احساس بي كسي بكوشيم. 4- همسالان بهترين محيط براي رشد و تشويق مي باشند. دانش آموزاني كه والدين آنها معتادند، منتظرند تا همسالان آنها براي ايشان چاره اي بينديشند و اگر همسالان از اوغافل شوند به جهت احساس بي ارزشي و بي لياقتي، جوان در امان والدين گمراه خود به مسير قهقرايي اعتياد روي مي آورد. 

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.