بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: حقوق بشر و معتادان

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: تير 1383


سمينار:  

تحقيق:

  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): منصور رحمدل , ساير آثار  

شماره صفحه: 13 

شماره نشريه: 13 

نشريه داخلي: فصلنامه علمي پژوهشي رفاه اجتماعي 

نشريه خارجي:

محل دستيابي: كتابخانه دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي 

محل دسترسي روي اينترنت: refahj.ir

کليد واژه: اعتياد,حقوق بشر,معتاد 

چكيده: در خصوص افرادي كه از نظر اجتماعي رفتار آنها نابهنجار جلوه مي كند يا از ديد قانونگذار مجرم تلقي مي شوند ، ممكن است اين تصور در جامعه يا ذهن قانون گذار ايجاد شودكه افراد مزبور بايد مشمول مقررات محدود كننده سخت تري از نظر حقوق بشري قرار گيرند. ولي بايد بر اين تصور خط بطلان كشيده ؛ چون در بابا افرادي كه در معرض اين نوع طرز تلقي قرار دارند، هر چند جامعه از يك طرف حق اعمال اقدامات محدود كننده حقوق آنهارا داشته باشد، ولي از طرف ديگر تكليف دارد كه آنها را ، تا حد امكان ، از حقوق بشري محروم نكند. يك دست از اين افراد ، اشخاصي هستند كه جامعه به آنها بر چسب ، صرفنظر از محدوديت هايي كه قانونگذار تحميل مي كند، با توجه به نگرش منفي جامعه به اينافراد ، في نفسه محدود كننده است. و وقتي كه تضييقات قانوني بر آن اضافه مي شود محدوديت ها مضاعف مي شوند. در اين مقاله در مقام بررسي اين نكته هستيم كه آيا قانونگذار حق دارد در مقام مقابله با اين دسته از افراد جامعه آنها را از حقوق بشريشان محروم كند؟ آيا اساساً قانونگذار ايراني براي اين دسته از افراد حقوق بشر قائل است؟ چه مقدار؟ و اگر قائل نيست علت آن چيست؟ و يا اين كه اين اقدام قانونگذار اساساً مخالفتي با مقررات حقوق بشري ندارد؟ 

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.