بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: مقايسه ميزان عزت نفس و سبكهاي اسنادي در دو گروه از نوجوانان غير معتاد و معتاد

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: تير 1380


سمينار: بررسي علل فرهنگي و اجتماعي گرايش جوانان به مواد مخدر 

تحقيق:

ساير مقالات سمينار  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): حامد برماس كارشناسي ارشد روانشناسي باليني , ساير آثار  

شماره صفحه: 0 

شماره نشريه: 0 

نشريه داخلي:  

نشريه خارجي:

محل دستيابي:  

محل دسترسي روي اينترنت:

کليد واژه:  

چكيده: پژوهش حاضر به مقايسه ميزان عزت نفس و سبك اسناد در دو گروه از نوجوانان غير معتادو ارتباط ابعاد مختلف آن با يكديگر پرداخته است. با استفاده از روش تحقيق علي - مقايسه اي از جامعه نوجوانان در دامنه سني 18-15 سال، 50 نفر از نوجوانان از مراكز مخصوص و به روش خوشه اي چند مرحله اي و همين تعداد از نوجوانان غير معتاد كه در برخي از خصوصيات با گروه اول همتا بوده، گزينش شده اند. پس از جمع آوري داده ها و تجزيه وتحليل اطلاعات با استفاده از آزمونهاي t و ضريب همبستگي پيرسون، پس از بررسي فرضيهها، نتايج حاصله به شرح زير است : - افراد غير معتاد داراي اسنادهاي دروني، پايدار و عام تري مي باشند. - افراد غير معتاد از عزت نفس بالاتري برخوردار مي باشند. - بين ابعاد مختلف سبك اسناد(دروني - بيروني، پايدار - ناپايدار، ويژه - عام) در وقايع خوشايند و ناخوشايند در هر دو گروه روابط معني دار وجود دارد. بين سبك اسناد در ابعاد مختلف آن(دروني - بيروني، با ثبات - بي ثبات، ويژه - عام)در بين دو گروه غير معتاد و معتاد تفاوت معني دار وجود داشته و اين تفاوت هم در رويدادهاي خوشايند و هم ناخوشايند صادق است. بدين ترتيب كه افراد غير معتاد داراي اسنادهايي دروني، با ثبات و عام تري در مقايسه با افراد معتاد مي باشند. نمرات A.S.Q درغير معتادين در تمامي انواع رويدادها به ميزان چشمگيري افزونتر از ميزان آن در معتادين است و اين بدان معناست كه غير معتادين علل رويدادها را بيشتر به خود اسناد ميدهند، يعني در خود نوعي فاعليت - بسته به ميزان تلاش و توانايي - در كسب يك موفقيت(چه در موفعيتهاي پيوندجويي و چه پيشرفت) يا در مواجه شدن با يك شكست (چه در موقعيتهاي پيوندجويي و چه پيشرفت) مي بينند. اسناد دروني در موارد خوشايند دلالتبر نوعي احساس شايستگي در فرد دارد- كه اين از خصوصيات افراد بهنجار است - خصوصا"كه اين احساس موفقيت را تنها مربوط به يك موقعيت ويژه نمي دانند، بلكه معتقدند كه هميشه وجود خواهد داشت (باثبات) و جنبه هاي ديگر زندگي را نيز تحت تاثير قرار مي دهد(عام). اسناد دروني در موارد ناخوشايند در اين گروه با يك نگاه واقع بينانه قابل توجيه است و احتمالا" آن دسته از عوامل دروني را عامل شكست مي دانند كه خود مي توانند در تغيير و كنترل آنها نقش اساسي داشته باشند كه از اين عوامل دروني مي توان به فقدان كوشش و تلاش اشاره داشت. آنزنوا(1995) نشان داد گروهي كه داراي اسنادهاي تلاوتتوانايي بوده و عملكرد بهتري داشتند، داراي كنترل دروني بالاتري از ديگر گروه بودند.در مقابل در معتادين نوعي گرايش به اسناد بيروني، بي ثبات و ويژه تر وجود دارد. در موارد خوشايند، چنانچه به موفقيتي دست يافته باشند آنها را به عواملي نظير شانس وبخت اسناد مي دهند. يعني آن را محصول نوعي جبر محيطي مي دانند و در موارد شكست نيزتلاشهاي خود را (عامل دروني) در تغيير موقعيت موثر نمي بينند و چنانچه در برخي موارد اسنادي دروني داشته باشند، اين اسناد را بيشتر متوجه توانايي خود مي كنند تا اينكه آن را به تلاش و كوشش نسبت دهند خصوصا" كه اين اسنادها را امتداد دو بعد ديگر، به گونه اي بي ثبات و ويژه ارزيابي مي شود. اكثر پژوهش ها گواه از همبستگي بزهكاري، اعتياد ، الكليسم، اختلالات رواني نظير افسردگي و ... با سبك اسناد بيروني، بي ثبات و ويژه دارد و از اين رو پژوهش حاضر با يافته هاي اغلب پژوهش ها داراي هم جهتي مي باشد.(برانت 1972، جوينر و واگنر 1995، هاگا، آهرنس، اسكالمن، سليگمن و همكاران 1995، چاب، جونز، هيلير، مويل و همكاران 1999) جريان اسناد در گروه معتادين به مفهومدرماندگي آموخته شده سليگمن بسيار نزديك است، درماندگي آموخته شده اي كه فرد در آناحساس عدم كنترل بر موقعيتهاي محيطي داشته و حتي موفقيت خود را به غير از خود نسبتمي دهد. بين عزت نفس (كلي) در دو گروه غير معتاد و معتاد تفاوت معني دار وجود دارد. بدين ترتيب كه گروه اول از عزت نفس بالاتري برخوردار مي باشند. با توجه به فراواني هاي محاسبه شده، غير معتادين از آنچه هستند راضي بوده و در انجام كارها احساس موفقيت دارند. صفات اين گروه، همانند صفاتي است كه در پژوهش هاي پيشين براي افراد با عزت نفس بالا به اثبات رسيده است. احساس اطمينان بيشتر، تصور شايسته فرد از تواناييهاي خود، احساس توانمندي و ارزشمندي، اعتماد به نفس، تمايل به داشتن سلامت بيشتر، لذت بردن از روابط با ديگران، پيش بيني مثبت نسبت به پيشرفتهاي بعدي، نظر مثبت نسبت به خصيصه هاي ادراك شده خود. در مقابل معتادين از آنچه هستند ناراضي بوده و در انجامكارها احساس شكست مي كنند هر چند استنباط يك رابطه علي بين عزت نفس و اعتياد بايدبا احتياط كامل صورت گيرد- و نيازمند پژوهش هاي كاملا" كنترل شده با جوامع و نمونههاي مختلف مي باشد - اما وجود رابطه 

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.