بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: نقش آسيب هاي اجتماعي خانواده در ايجاد پديده دختران فراري

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: ارديبهشت 1383


سمينار: كنگره سراسري آسيب شناسي خانواده در ايران _نخستين 

تحقيق:

ساير مقالات سمينار  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): مريم خدادادي كارشناسي بهداشت , ساير آثار   محمدرضا ميري آموزش بهداشت , ساير آثار  

شماره صفحه: 0 

شماره نشريه:  

نشريه داخلي:  

نشريه خارجي:

محل دستيابي: دانشگاه شهيد بهشتي پژوهشكده خانواده 

محل دسترسي روي اينترنت:

کليد واژه:  

چكيده: دختران خياباني و يا دختران فراري بعنوان يكي از شرم آورترين آسيب هاي اجتماعي چهرهزشتي را در انتظار جهانيان به نمايش گذاشته است.دختراني كه خانه و كاشانه خويش رارها كرده و در جامعه سرگردان شده اند.پديده دختران فراري از منزل يكي از مشكلات بسيار پيچيده هاي ايت كه مراكز رسمي و غير رسمي در تهران و به درجات كمتر در شهرهاي ديگر با آن درگير هستند.اين پديده فقط به فرار از خانه محدود نمي شود بلكه پيامدهاي ديگري نيز به دنبال دارد. پديده شوم فرار از خانه كه دامنگير جامعه نيز شده است مي تواند زمينه ساز بسياري از دگرگوني هاي رفتاري و ناهنجاريهاي اجتماعي و جرائم و انحرافات اجتماعي نظير فسادو فحشائ،اعتياد و قاچاق مواد مخدر،سرقت و شيوع بيماري هاي مقاربتي گردد. اما اثرات فرار و بعدها قرباني شدن جنسي زماني آشكارتر خواهد شد كه نمي توان از تاثير خانواده و محيط آن بر روي رفتارهاي بعدي جوانان و نوجوانان به راحتي چشم پوشيد. طبق تحقيقات انجام شده در سازمان بهزيستي تخمين زده مي شود:بيش از 4000 دختر و زنآسيب ديده در كشور وجود دارد و به نوعي پديده دختران فراري از نظر اجتماعي متعارف ومتداول شده و تنها از نظر قانوني پذيرفته نيست.طبق بررسي ديگري آمار 6 ماهه اول سال 82 نسبت رشد 15 درصد دختران فراري نسبت به 6 ماهه اول سال 81 را نشان مي دهد. نتيجه تحقيقات اجتماعي در اين زمينه نشان مي دهد،54 درصد دختران بيكار،46 درصد داراي خانواده هاي با سوابق كيفري،17/7 درصد محروم از داشتن والدين بوده و سرانجام 13/48 درصد داراي خانواده هاي با پايگاه اجتماعي پايين بوده اند. طبق بررسي هاي انجام شده ميانگين سن دختران فراري بين 17-15 سال است كه نشان از وضعيت بحران روحي دختران فراري دارد. آمار موجود حاكي از آن است كه مهمترين دلايل فرار از خانه عبارتند از:كتك خوردن توسط والدين در موارد خاص ،اختلاف با پدر و مادر خانواده با پايگاه اجتماعي بسيار سست،اختلاف با نامادري و ناپدري،دلايل عاشقانه ها و مخالفت پدر و مادر با اين ازدواج ها. بعلاوه زدن انگ يا برچسب فراري به دختران مورد نظر خود عواقب جبران ناپذيري در منزلت اجتماعي آنان پديد خواهد آورد.و نوع برخوردهاي اجتماعي را نسبت به آنها تغيير خواهد داد.با افزايش دختران فراري از خانواده دام هاي عنكبوتي بسياري در تهران و شهرهاي بزرگ براي شكار گسترده شده است قاچاقچيان مواد مخدر،باند و سارقان مسلح و عواملفساد و فحشا در كمين اين فراريان بي پناه هستند تا آنها را به دام كشانده و از وجودشان براي پخش مواد مخدر،سرقت و يا فساد و فحشا استفاده كنند. جهت كنترل چنين پديده اي پيشنهاد مي گردد كه كليه سازمان ها و ارگان هايي كه به نحوي با اين مراجعان سروكار دارند دقيقاً به اثرات مخرب انگ "فراري" توجه داشه باشندو عنوان ترك منزل را به جاي فرار از منزل به كار برند.چرا كه هر فرار از منزلي در واقع ترك منزل هم محسوب مي شود ولي ترك منزل به مفهوم فرار از منزل نيست. و در نهايت باورهاي انسان گرايانه ،رفتارهاي مبتني بر توجه به ارزش هاي انساني ومحكم تر نمودن روابط عاطفي خانوادگي،سالم سازي محيط خانواده ارتقائ سطح بهبود وضعيتاقتصادي و فرهنگي آن خود عوامل بسيار مهمي در پيشگيري از اين پديده خواهد بود.  

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.