بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: مثلث رشد اقتصادي،اعتلاي فرهنگي و عدالت اجتماعي

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: مهر 1381


سمينار:  

تحقيق:

  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): فريبرز رئيس دانا دكترا علوم اقتصادي , ساير آثار  

شماره صفحه: 11 

شماره نشريه: 5 

نشريه داخلي: فصلنامه علمي پژوهشي رفاه اجتماعي 

نشريه خارجي:

محل دستيابي: كتابخانه دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي 

محل دسترسي روي اينترنت: refahj.ir

کليد واژه:  

چكيده: امروزه كاملا ناممكن است كه براي مقوله هاي اجتماعي،اقتصادي،فرهنگي،برنامه ها و سياست هاي جداگانه تدوين كرد و براي هر يك هدف هاي رشد پيشرفت در نظر گرفت.رشد اقتصاديتنها موردي است كه ممكن است تا حد معيني بتوان به آن دست يافت،اما پس از آن ناموزوني هاي اجتماعي،آسيب هاي اجتماعي،عقب ماندگي هاي فرهنگي و انواع ناموزونيها مانع رشد مي شود.از طرف ديگر ،رشد اقتصادي براي تداوم و استمرار به حضور انسانهاي سالم ،آگاه ،آزاد ،وبه يك نظام سياسي دموكراتيك احتياج دارد.چنين دستاوردهايي در واقع مجوعاً برنامه ها و سياست هاي توسعه اجتماعي را مي سازند.از طرف ديگر،ارتقاي فرهنگي در يك جامعه لزوماً به معناي پذيرش راه ها، روش هاي و ايدئولوژيهاي معين غربي ،مبتني برانباشت سرمايه در چارچوب نظام ليبرال دموكراسي و نظام بازار نيست.رابطه آمازي سادهو سطحي بين مدرنيزاسيون و رشد ،هرگز بيانگر ضرورت قطعي نظام ليبرال دموكراسي برايرشد و توسعه نيست.ارتقاي فرهنگي مي تواند با تدوين ايدئولوژي هاي مشخص جامع و با مشاركت،عدالت و همسازي ها به جاي قبول ناموزونيها،همساز باشد.توسعه اجتماعي وقتي به حوزه هاي عدالت،تامين اجتماعي و مشاركت اجتماعي راه مي يابد،راه را براي توسعه فرهنگي مستقل هموار ميكند.رشد مادي بي توجه به عدالت و دموكراتيسم،رشدي ناپايدار و معطوفبه توزيع نابرابر و آسيب رسان به ثروت و درآمد است كه خود تلقي كاملي از توسعه انساني و همگاني به دست نمي دهد.تحولات تاريخي نشان مي دهد كه هم پيوندي ميان مقوله هاهميشه وجود داشته،گر چه ناشناخته مانده است.اين هم پيوندي هيچ گاه از تعارض ها و تضادهاي دروني جدا نبوده ،ولي با همين نيروي تعارض نيز جلو آمده است.اما سلطه انديشهرشد مادي و ايدئولوژي بورژوازي كه صرفاً بر اصل حداكثر سود،بي توجه به توسعه اجتماعي و رشد مبتني است نمي تواند اين هم پيوندي را در اين مرحله تاريخي بهينه سازي كند.مداخله هاي خردمندانه،مشاركت مردمي و عدالت اجتماعي در چارچوب ظرفيتهاي تاريخي براي اين توسعه همه جانبه ضروري است.  

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.