بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: اشتغال و شهرهاي بزرگ

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: خرداد 1374


سمينار:  

تحقيق:

  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): نامشخص نامشخص , ساير آثار  

شماره صفحه: 0 

شماره نشريه: 0 

نشريه داخلي: نشريه كار و جامعه 

نشريه خارجي:

محل دستيابي: كتابخانه دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي 

محل دسترسي روي اينترنت:

کليد واژه:  

چكيده: از : واحد پژوهش موءسسه کار و تامين اجتماعي نتايج بطور كلي، ما با وضعيتي مواجه هستيم كه در آن دو آستانه عمده كه سه منطقه داراي شرايط متفاوت را از يكديگر متمايز مي كند، قابل تشخيص است. آستانه نخست در سطح شهرهايداراي 500 تا 600 هزار نفر جمعيت قرار دارد تا اين رقم، در كليه جنبه هاي مربوط بهاشتغال بدون اينكه در شرايط عمومي زندگي كاستي حاصل شود، بهبودي مشاهده مي شود، گرچه رابطه با برخي جنبه هاي اين شرايط عمومي اندازه بهينه به 300 هزار نفر نزديكتراست تا به 600 هزار نفر. آستانه دوم در سطح شهرهاي يك تا 2 ميليون نفره است تا اينرقم، همواره در شرايط اشتغال بهبود ديده مي شود، اما اين بهبود خيلي زياد نيست و باكاستي در بيشتر شرايط ديگر زندگي نيز همراه است. در شهرهاي بيش از 2 ميليون نفر جمعيت، شرايط اشتغال بهبود بيشتري ندارد، به استثناي درآمدهاي واقعي كه به آرامي به افزايش خود ادامه مي دهند. علاوه بر اين، عدم وجود روندي مثبت در شرايط اشتغال، با بدتر شدن شديد شرايط عمومي زندگي همراه است. به هر حال، بايد اين نتايج را براي شهرهاي بيش از 6 تا هفت ميليون نفر، تعديل نمود. با وجود اينكه اين توده هاي عظيم جمعيت بدون ترديد در رابطه با شرايط عمومي زندگيبا شرايط نامناسبي مواجهند، تحليل هاي آماري تاكنون نتوانسته اند نتايج واقعا" قابل قبولي را بدست دهند. گذشته از اين، تا همين اواخر تعداد اين شهرها به اندازه اي نبود كه صدور حكمي كلي را ممكن سازد، يعني در حدود سال 1970 تنها 9 شهر در جهان بودكه بيش از 8 ميليون جمعيت داشت، در سال 1990 تعداد 25 شهر (و در حدود سال 1960 فقطدو شهر) . به علاوه دو سوم اين شهرها در جهان سوم بودند. تجربه شهرها در كشورهاي توسعه يافته كه اولين كشورهايي بودند كه داراي شهرهايي بهاين اندازه گرديدند، انسان را به اين نتيجه مي رساند كه مسايل مربوطه به حدي حاد است كه اگر باعث سقوط واقعي در رشد نشوند، لااقل كاهش محسوسي را در رشد جمعيت اين شهرها موجب خواهند گرديد. تلاشي ويژه در زمينه آموزش حرفه اي مسلما" به تسهيل مشكلات ناشي از ظهور گتوهاي اقتصادي مربوط به جمعيت هاي حاشيه اي شهري كمك خواهد كرد. در هرحال، روشن است كه وضعيت عمومي اقتصادي بر شدت مسايل تاثير مي گذارد و از آنجايي كهاين مسايل خود را در هنگام رشد سريع اقتصادي نشان مي دهند، وضعيتي كه تا همين اواخر در جهان توسعه يافته وجود داشت، خطر بدتر شدن وضع را شدت مي بخشند. شكي نيست كه براي تامين توزيع بهتر اندازه شهرها بايد اقدامي صورت گيرد. فراتر ازيك ميليون جمعيت، مزيتهاي اضافي در زمينه اشتغال به حدي ناچيز مي شود كه اگر به صفرنرسد، مسلما" جبران شرايط نامناسب ساير زمينه ها را نخواهد كرد. اگر انسان بخواهداولويت را به كيفيت زندگي بدهد، حتي فراتر از 300 تا 400 هزار نفر نيز ممكن است زيانها از مزيتها بيشتر باشد. اگر اقدامي صورت نگيرد، تا سال 2000 حدود 430 تا 440 شهر بيش از يك ميليون نفر با جمعيتي مركب از 1300 ميليون نفر يا بيشتر از يك پنجم جمعيت جهان در دنيا وجود خواهد داشت. بايد به مساله شهرها، صرفنظر از مشكلات حاد مربوطبه شرايط عمومي زندگي كه تجربه گذشته نتوانسته آن را بطور كامل روشن نمايد، توجه خاص مبذول گردد. در واقع، در آينده ضرورت خواهد داشت كه در زمينه سياست اشتغال در سطح يك شهر، تفكر بيشتري صورت گيرد. اين رهيافتي است كه تا به حال كمتر مورد توجه مقامات مركزي قرار گرفته است. محققا" تلاشهايي در سطح ناحيه اي (و گاهي حتي شهري) برايجذب سرمايه گذاريهاي اشتغال زا بويژه از طريق ايجاد مناطق صنعتي صورت گرفته است، هر چند بندرت مي توان به سياستهايي در زمينه اشتغال برخورد كه به شهر بعنوان يك هويتوجودي و نه بعنوان مركز مغناطيسي يك ناحيه نگريسته باشد. اين مقاله در ادامه محورهاي زير را مورد بحث قرار داده است. ظهور شهرهاي بزرگ و تراكم هاي عظيم جمعيت چشم انداز سال 2000 اندازه شهرها و شرايط عمومي زندگي ابعاد شهرها و مسايل اشتغال ويژگيهاي اشتغال شهري نرخهاي فعاليت بيكاري هزينه زندگي و درآمد تحرك اجتماعي، بهره وري و سفر نتايج فرازهايي از مقاله نسبت مشاغل خاص شهري با اندازه تراكم ها افزايش مي يابد و دامنه آن از 11-9 درصد براي شهرهاي داراي جمعيت 100 تا 200 هزار نفر به 15-10 درصد براي شهرهاي 200 تا 300هزار نفر و 20-15 درصد براي شهرهايي كه داراي جمعيتي بيش از يك ميليون هستند، تغييرمي كند. بدون شك، مشاركت بيشتر زنان در زندگي كاري شهرهاي بزرگ منوط به وجود فرصتهاي اشتغال، بويژه مشاغل بخش خدمات است كه معمولا" بخش بيشتري از نيروي كار زنان را در استخدام مي گيرد. درست قبل از جنگ جهاني اول، اروپا داراي پنج شهر با حدود 2 ميليون نفر جمعيت بود:برلين، سن پطرزبورگ (لنينگراد) لندن، پاريس و وين، در خارج از اروپ 

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.