بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: سيستم ايمني معتادين (اثر اعتياد بر فاگوسيتوز و ايمني سلول)

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: آبان 1381


سمينار: همايش سراسري اعتياد چالشها و درمانها 

تحقيق:

ساير مقالات سمينار  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): ربابه رضائي پور دكترا , ساير آثار   سهيلا آقا سيدعبدالله دكترا , ساير آثار   حسنعلي نيرين دكترا , ساير آثار  

شماره صفحه: 0 

شماره نشريه: 0 

نشريه داخلي:  

نشريه خارجي:

محل دستيابي: كتابخانه دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي 

محل دسترسي روي اينترنت:

کليد واژه:  

چكيده: در اين مطالعه 50 نفر معتاد هروئيني و ترياكي در زمان اعتياد و 45 روز پس از بازپروري (ترك اعتياد) در محدوده سني 20 تا 35 ساله كه هر گونه ابتلا به بيماريهاي عفونياز جمله سيفيليس، هپاتيت و ايدز در آنان منفي گزارش شده بود با سابقه اعتيادي بين يك تا 20 سال انتخاب شده و مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج حاصل از اين بررسي با نتايج بدست آمده با 30 فرد كنترل سالم مقايسه گرديد. در بررسي ايمني سلولي معتادين در دو مرحله قبل و پس از ترك اعتياد، كموتاكسي، اپسونيزاسيون، بلع (Ingestion) - احياي NBT و انهدام درون سلولي (Killing) - تحريك و پاسخدهي لنفوسيتها به ميتوژن PHA - درصد لنفوسيتهاي CD4 و CD3 و CD8 و بالاخره نسبت CD4/CD8 مورد سنجش قرار گرفت. نتايج نشان داد كه ميانگين كموتاكسي افراد معتاد در قبل از بازپروري در مقايسه باافراد كنترل سالم كاهش معني دار نشان مي دهد. فعاليت اپسونين هاي پلاسما در معتاديندر زمان اعتياد نسبت به افراد نرمال كاهش چشمگيري دارد. احياي NBT در افراد معتاددر قبل از بازپروري در مقايسه با افراد كنترل كاهش معني داري دارد، هر چند كه اين كاهش اختلال محسوب نمي شود زيرا جواب تست احياء NBT معتادين در محدوده نرمال اين تستقرار دارد. انهدام درون سلولي سلولهاي ريزه خوار در معتادين در زمان اعتياد نسبت به گروه شاهدكاهش معني داري نشان ميدهد. بررسي نتايج اپسونيزاسيون و انهدام دوره سلولي اين سلولها پس از بازپروري بيانگر رفع نقص و بازگشت فعاليت فاگوسيتيك نوتروفيلها در حد نرمال ميباشد، هر چند كه مختصر كاهش فعاليت نسبت به نوتروفيلهاي افراد سالم كماكان درآنها باقي بود. بررسي ايمني سلولي معتادين نشان داد كه شاخص تحريك لنفوسيتها (Stimulation index =SI) در حضور متيوژن PHA در معتادين نسبت به گروه شاهد اختلاف معني داري را نشان داد، در حاليكه از بازپروري و ترك اعتياد اين شاخص افزايش يافته و به محدوده طيبعي بازگشت. درصد لنفوسيتهاي CD3 و CD4 معتادين قبل از بازپروري نسبت به گروه شاهد كاهش معني داري را نشان داد و پس از ترك اعتياد، درصد اين سلولها افزايش يافته و با گروهشاهد اختلاف معني داري نداشت. درصد لنفوسيتهاي CD8 معتادين قبل از بازپروري بالاتر از حد نرمال مي باشد و پس ازباز پروري كاهش يافته ولي هنوز بحد نرمال نميرسد و در مقايسه با گروه شاهد از افزايش معني داري حتي پس از ترك اعتياد برخوردار است نسبت سلولهاي CD4/CD8 معتادين در مرحله اول نسبت به گروه شاهد كاهش معني داري نشان مي دهد و پس از بازپروري افزايش يافته ولي بحد طبيعي باز نمي گردد. در مجموع نتايج حاصل نشان دهنده اختلال كمي و كيفيدر سطح فاگوسيتوز و ايمني سلولي در معتادين است و هر چند كه بازپروري يا ترك اعتياددر بازگرداندن اين اختلالات اثر چشمگيري دارد. 

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.