بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: نسل گمشده افريقا

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: 1371


سمينار:  

تحقيق:

  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): قاسم روبين , ساير آثار  

شماره صفحه: 0 

شماره نشريه: 0 

نشريه داخلي: پيام يونسكو 

نشريه خارجي:

محل دستيابي: كتابخانه دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي 

محل دسترسي روي اينترنت:

کليد واژه:  

چكيده: مقدمه هر روز ميليونها كودك از بلاي خانمانسوز فقر و بحران اقتصادي، از گرسنگي و بي پناهي از بيماريهاي مسري، از بيسوادي و نيز از فقدان محيط زيست رنج مي برند. از 19 تا 23 نوامبر 1990، در شهر كوتونو (بنين) با نظارت سازمان يونسكو و يونيسف،سميناري درباره شرايط دشوار كودكان برگزار شد. نمايندگان 20 كشور افريقايي و همچنيننمايندگان سازمانهاي غيردولتي و سازمانهاي فعال بين المللي در اين زمينه، ضمن تبادل نظر و ارائه تجربيات و نتايج تحقيقات خود، دورنمايي از فقر در دوران كودكي را ترسيم كردند كه در اينجا چكيده اي از نكات عمده آن از نظرتان مي گذرد. گفته مي شود كه اكثر جوانان سرگردان در كوچه ها را پسرها تشكيل مي دهند، البته چنين برآوردي نمي تواند به معني قلت تعداد دخترها تلقي شود، گيريم كه اينان شرايط كاملا" متفاوتي هم با پسرها داشته باشند. بعضي از اين دخترها در عنفوان جواني به فحشا كشانده مي شوند، بعضيهاي ديگر ((نوباوه - مادر)) مي شوند و بالطبع با مشكلات عديده اجتماعي روبرو خواهند شد. مابقي هم غالبا" در دسته هاي قاچاقچي به كارهاي خدماتي - در واقع كلفتي - مشغول مي شوند، و افراد اين دسته ها نيز علاوه بر بدرفتاري، بهره برداريهاي نامشروع هم از اينها مي كنند. به هر حال، در بين كودكان و نوجواناني كه درشرايط دشواري زندگي مي كنند، تعداد دخترها گر چه زياد نيست ولي با همان مشكلاتي رودررو هستند كه پسرها. سن و سال اين بچه ها را به درستي نمي توان تخمين زد، تنها با رجوع به شناسنامه (اگر داشته باشند) يا هر نوع ورقه هويت يا اسناد خانوادگي و در مواقعي بر مبناي ميزانسوادشان مي توان گفت كه چند ساله اند. بر اساس اطلاعات آماري، سن اينها بين 7 تا 25سال است، كه در مجموع شامل بچه ها، نو بالغان و بالغان مي شود. در اكثر كشورها بيشاز نيمي از اين افراد را جوانان 13 تا 18 ساله تشكيل مي دهند. اينها، از هر اصل و نسب و مليتي، در همه شهرها پراكنده اند و، در طبقه بندي اجتماعي، به اقشار مختلفي تعلق دارند. گر چه اكثرشان روستازاده اند ولي در ميانشان هم كارگر جوان ديده مي شود، هم كودكان بي خانمان و هم كودكان بيكار و آواره محله هاي فقيرنشين و غيره. در اين خصوص مي توان به گدايان خردسان اشاره كرد كه، به دلايلي، از خانواده راندهشده و در شهرها اجير سر دسته ها شده اند. اين بچه هاي اجير شده معمولا" بين 5 تا 10 سال بدون بازگشت به روستا، در شهر مي مانند. بچه هاي درس نخوانده و بچه هاي تحصيل كرده معمولا" با هم دمخورند. طبق آمار رسمي،در شهرهاي اطراف كوتونو اغلب بچه ها دوره دبستان را طي كرده اند، حتي بعضيها چندسالي هم دبيرستان رفته اند. ولي اكثريت با بچه هايي است كه تحصيلات ابتدايي را نيمه تمام رها كرده اند. علت اصلي ترك تحصيل اينها، جدا از مردود شدنهاي مكرر، عمدتا"مضيقه مالي است. اين بچه هاي سرگردان در كوچه ها، در مجموع براي سير كردن شكم خود و خانواده شان بهكارهاي مختلفي تن در مي دهند ولي از نظر اقتصادي باز هم تامين نمي شوند، به عبارتديگر، عايديشان به قدري ناچيز است كه كفاف نيازشان را نمي دهد. همين مبلغ ناچيز راهم گاهي به دست اينها نمي دهند بلكه يا خانواده شان آن را دريافت مي كند يا سر دستهگروه.  

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.