بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: حمايت اجتماعي از همگان : اما چگونه ؟

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: 1381


سمينار:  

تحقيق:

  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): روژه باتيه , ساير آثار  

شماره صفحه: 0 

شماره نشريه: 0 

نشريه داخلي: اطلاعات سياسي اقتصادي 

نشريه خارجي:

محل دستيابي:  

محل دسترسي روي اينترنت:

کليد واژه:  

چكيده: نتايج بيشتر افرادي كه از هيچ گونه حمايت اجتماعي برخوردار نيستند به بخشهاي ضعيف اقتصادي جامعه تعلق دارند. بايد كوشيد آنها در دراز مدت تحت پوشش طرحي ملي درآورد كه تمامافراد (يا كل نيروي كار) را پوشش دهد. كوته فكري است اگر تصور كنيم كه تمام كارگران در كوتاه مدت يا حتي ميان مدت تحت پوشش طرحهاي مشاركتي قرار خواهند گرفت. اجراي طرحهاي اجباري به ويژه در بخش مشاغل آزاد سخت و توانفرساست ولي بايد براي بسط و گسترش گام به گام طرحهايي كه دست كم تمام كارگران را در برگيرد تمهيدي انديشيد. دولت مي تواند طرحهاي اختياري را براي افراديكه مشمول طرحهاي اجباري نشده اند تسهيل كند و مورد حمايت قرار دهد، گر چه نيك پيداست كه بسياري از مستمندان و افراد نيازمند به عضويت چنين طرحهايي در نمي آيند يا قادر به مشاركت در آنها نيستند و به همين دليل از پشتيباني دولت برخوردار نمي گردند. طرحهاي اختياري بايد براي توسعه مورد تشويق قرار گيرند تا جذب و ادغام آنها در طرح ملي تسهيل شود و سرانجام بيمه اجباري تعميم يابد. جايگزين اصلي طرحهاي مشاركتي آن دسته از حمايتهاي اجتماعي هستند كه از بودجه عموميدولت تامين شده باشند، طرحهايي كه به صورت بررسي وضعيت فرد مشمول يا ارائه مزايايهمگاني ظاهر مي شوند. در كشورهاي در حال توسعه دولتهايي كه اين طرحها را گسترش دادهاند قبلا" براي كاستن از مخارج عمومي موجود در قالب برنامه هاي تعديل ساختاري تحتفشارهاي شديد بوده اند. با وجود اين نيازي نيست كه چنين مزايايي پر هزينه باشد. ميتوان اشخاص مشمول اين طرحها را دست كم در مراحل اوليه به منظور محدود ساختن تاثير آن طرحها بر بودجه دولت، به دقت معين كرد. در گذر زمان به موازات اثبات ارزش طرحها وجلب حمايت سياسي از آنها، اين امكان فراهم مي شود كه منابع بيشتري به آنها تخصيص يابد و از محدوديتهاي اوليه دايره شمول آنها كاسته گردد. هر دو دسته مزايايي كه دولتارائه مي كند مي تواند در بهبود وضعيت كساني كه نيازمند تر از بقيه هستند موثر باشد. مزاياي عمومي و همگاني امتيازات و نقاط قوت زيادي دارند از جمله سادگي اجراي آنها و اين مسئله كه آن طرحها مبنايي به دست مي دهند كه بر اساس آنها افراد مي توانندامنيت مالي بهتري براي خود و خانواده خويش فراهم كنند زيرا چنين مزايايي به افراد فقير و نيازمند و آنهايي كه از مزايا و پس اندازهاي ديگري نيز برخوردارند تسري مي يابد. اينگونه طرحها مي تواند ابزار قدرتمندي براي ترويج برابري ميان زن و مرد باشندو بصورتي عمومي تر استقلال فردي را اعتلا بخشند. مزايايي كه بر اساس بررسي وضعيت افراد پرداخت مي شود به ويژه در جايي كه اقتصاد غير رسمي وسيع و گسترده اي وجود داردپيچيده تر است و اين امر باعث دلسردي مردم از پس انداز و مشاركت در طرحهاي تامين اجتماعي مي شود. هميشه بايد به عنوان آخرين حربه گونه اي از حمايت اجتماعي در دسترس باشد اما مطلوب نيست كه بخش وسيعي از افراد جامعه ناچار شوند به آن اتكا جويند. همبستگي و وحدت منافع با بسياري از افرادي كه ثروت و دارايي كمتري دارند مي تواند طرحهاي عمومي يا طرحهاي مشاركتي اجباري كاملا" موثري به ارمغان آورد. هدف تامين اجتماعيصرفا" بقاي افراد مشمول آن نيست بلكه گسترش دايره آن به همه اجتماع موجود و حراست از شان و حيثيت اجتماعي انسانهاست. دولتها براي آنكه بتوانند بر دايره شمول طرحهاي خود بيفزايد بايد بخوبي از تجارب كشورهايي كه در آنها تامين اجتماعي عموميت يافته وهمگاني شده و از پشتيباني بالاي عموم مردم برخوردار شده است درس گيرند. انجام رسالتدشوار بسط و گسترش حمايتهاي اجتماعي مستلزم جلب حمايت عموم مردم است. 

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.