بانك مشکلات اجتماعي ايران

مقالات

تمام كلمات(And) حداقل يکي از كلمات(Or)

 

 

صفحه اول

تنظيمها

راهنما

ارتباط با ما

Iran Doc

HBI

 

 

 

 

 


مقالات  


عنوان فارسي: شيوع عفونت HIV و عوامل موثر بر آن در مصرف كنندگان تزريقي مواد مخدر تازه وارد شده به يكي از زندانهاي استان تهران

عنوان لاتين:

تاريخ انتشار: بهمن 1383


سمينار: كنگره سالانه اپيدميولوژي _دومين 

تحقيق:

ساير مقالات سمينار  

موضوعات مرتبط


مولف (مولفين): مرتضي متولي خامنه , ساير آثار   همكاران و , ساير آثار  

شماره صفحه: 0 

شماره نشريه: 0 

نشريه داخلي:  

نشريه خارجي:

محل دستيابي:  

محل دسترسي روي اينترنت:

کليد واژه:  

چكيده: منبع : نشريه طبيب شرق سال ششم ، ضميمه شماره 1، زمستان 1383 نويسندگان : سيد عباس متوليان - دكتر بهنام فرهودي - دكتر ميترا معتمدي هروي - دكتر مرتضي متولي خامنه - دكتر مينو محرز ، دكتر مهرناز رسولي نژاد- دكتر سيروس جعفري- دكتر پرويز افشار - دكتر ايرج اسماعيلي - لطف الله محسني - دكتر بهروز عباسي علايي - عيسي لركي هدف اين مطالعه به منظور تعيين شيوع عفونت HIV و شناسايي عوامل خطر آن در مصرف كنندگان تزريقي مواد مخدر تازه وارد شده به يكي از زندان هاي استان تهران انجام شده است. روش كار : افرادي كه در فاصله تير ماه تا مهر ماه سال 1382 به زندان وارد شده و نشانه مصرف تزريقي مواد را داشتند يا سابقه تزريق مواد را ذكر مي كردند، براي ورود به مطالعه دعوت شدند. از بين 1532 فردي در اين مدت وارد زندان شده بودند، 405 نفر (4/26%) سابقهتزريق مواد را داشتند كه 369 نفر از آنها با رضايت كتبي وارد مطالعه شدند. يافته ها : شيوع عفونت HIV در افراد مورد مطالعه 2/22% (حدود اطمينان 95%:5/26-9/17%) بود. 81% افراد سابقه زنداني شدن داشتند. در بين مصرف كنندگان تزريقي مواد كه سابقه قبلي زنداني شدن نداشتند، شيوع عفونت HIV 8/5%( حدود اطمينان 95%:3/11-3/0%) بود.ميانگينسني افراد مورد مطالعه 7/30 سال (انحراف معيار 7/7)، متوسط سن در زمان اولين تزريقمواد 0/25 سال (انحراف معيار 7/6)، ميانه مدت حبس در 10 سال اخير 0/2 سال (چارك اول:2/0 و چارك سوم :0/4 سال ) وميانه مدت تزريق در طول زندگي 0/2 سال (چارك اول :5/0و چارك سوم 0/5 سال ) بود. 6/27% از نمونه ها سابق تزريق مواد در داخل زندان داشتند. 20% آنها در آخرين تزريق از وسيله تزريق مشترك استفاده كرده بودند. تواتر تزريق در 84% افراد به صورت روزانه يا بيشتر از يك بار در روز بود. 35% افراد حداقل گاهي اوقات از وسيله تزريق مشترك استفاده مي كردند. 120 نفر (5/32%) قبل از دستگيري با همسرشان زندگي مي كردند. 68% افراد كه قبل از دستگيري يادر گذشته همسر داشتند، هرگز در رابطه با همسرشان از كاندوم استفاده نكرده بودند. 35% افراد در 12 ماه اخير تماسجنسي داشتند. تنها 17% افراد در آخرين رابطه جنسي از كاندوم استفاده كردند. بر اساس تحليل رگرسيون لجستيك چند متغيره ، سابقه تزريق مواد در زندان ، طول مدت تزريق مواد (بيش از 5 سال )، طول مدت اقامت در زندان (بيش از دو سال )، تحصيلات پائين و سن فرد در زمان اولي تزريق (گروه هاي سني 16 تا 20 و 26 تا 30 سال ) با شانس بيشتر عفونت HIV همراه بود. نتيجه گيري : شيع عفونت HIV در مصرف كنندگان تزريق مواد زنداني فراتر از حد بحراني (10-5%) است، كه بر اهميت تسريع در انجام اقدامات پيشگيرانه تاكيد مي كند. با توجه به نتايج اين مطالعه مقطعي كه احتمال نقش زندان در انتقال HIV را مطرح مي كند، توجه بيشتر به اجراي برنامه هاي كاهش آسيب در زندان ها ضروري به نظر مي رسد. به علاوه ، رفتارهاي جنسي اين گروه پر خطر ، شركاي جنسي آنها بويژه همسرانشان ، را تهديد مي كند و لزوم انجام برنامه هاي ويژه براي پيشگيري و كنترل Hiv در شركاي جنسي زندانيان مصرف كنندهتزريقي مواد را ايجاب مي نمايد.  

Web site comments to the webmaster
© 2003 University of Social Welfare & Rehabilitation. All rights reserved.